Şeyhülislâm Hocazâde Muhammed Efendi’nin Manzum Fetvâları II


Osmanlı’da 16.yüzyıldan itibaren fetvâlar nazmen de verilmiş ve fıkhî konuların bu şekilde verilmesi bu nazım türünü ilgi çekici hâle getirmiştir. Yiğit, genç, kavî manasındaki ‘fetâ’ kökünden gelen fetvâ kelimesi müşkül bir meselenin güçlü bir cevapla çözülmesini anlatmaktadır. Osmanlı fetvâları büyük ölçüde mensur yazılmış ise de bazı şeyhülislâm veya müftülerin fetvâlarını manzum biçimde de verdiği görülmüştür. Divan şairleri arasında yüksek bir sayıya sahip olan şeyhülislâm veya müftülerin verdikleri manzum fetvâların sanatça pek iddialı olmadığı ve meramın kısaca anlatılmasının esas alındığı görülmektedir. Osmanlı’da manzum fetvâ veren şeyhülislâmlar arasında Hocazâde ailesinden çok sayıda kişi olup, bunlardan birisi de Muhammed Efendi’dir. O, babasının ardından iki kez şeyhülislâm olarak atanmış ve tıpkı babası gibi manzum fetvâ vermede öne çıkmıştır. Onun manzum fetvâları şu ana kadar tespit edilen manzum fetvâlar arasında uzunluğu ile dikkati çekmektedir. Manzum fetvâlarından üç tanesi daha önce tarafımızca tanıtılmıştı. Bu çalışmada sonradan tespit edilen manzum fetvâları tanıtılmaktadır. Bunlar arasında Arapça olanlar da vardır.


Keywords


Hocazâde, Şeyhülislâm Muhammed Efendi, manzum fetvâ.

Author: Muhittin ELİAÇIK
Number of pages: 173-177
DOI: http://dx.doi.org/10.29228/rssstudies.39962
Full text:
Paylaş:
RESEARCHER SOCIAL SCIENCE STUDIES
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.